معدن کاری همواره همراه با مسائل و مشکلاتی است که مواجه شدن با آنها مستلزم روبه رو شدن با خطرات و حوادث می باشد. لزوم رعایت مسائل ایمنی در طرحهای معدنی را می توان از دو دیدگاه مورد بررسی قرار داد. دیدگاه انسانی و دیدگاه اقتصادی. از بعد انسانی هیچگونه جای غفلت و کوتاهی در رعایت مسائل مرتبط با ایمنی کار برای کارگران معدن توجیه پذیر نمی باشد. با استفاده از اطلاعات آماری سعی شده میزان هزینه های خاص برای معادن را پیش بینی نمود و به یک رقم ریاضی در این زمینه دست یافت. با توجه به در نظر گرفتن احتمال خطر مرگ و نقص عضو و هزینه های افزایش سطح ایمنی ماشین آلات کارفرما می بایست روزانه مبلغ 5083 ریال به ازاء هر کارگر در نظر بگیرد. این رقم یک رقم تقریبی و پایه است، امکان دارد برای هر معدن خاص مقدار آن کمی متفاوت باشد. لیکن آنچه مهم می باشد، این است که این روش یک دید فنی و رقم مورد نظر یک رقم معنی دار هزینه های ایمنی بوده و می تواند یک سطح اولیه از لحاظ ایمنی و هزینه برای مسئولین و مهندسین ایجاد نماید. با در نظر گرفتن فقط تعداد هزاران ساعات از دست رفته کاری مفید، به علت حوادث معدن کاری و افت ظرفیت تولید معدن و محاسبه ضرر اقتصادی ناشی از آن و مقایسه آن با هزینه های لازم جهت رسیدن به سطح ایمنی پایه می توان نتیجه گرفت که با تخصیص هزینه ایمنی تا سطح قابل قبول، می توان از ضرر اقتصادی معدن به طور چشمگیری جلوگیری نموده و ضمن افزایش بهره وری معدن به سودآوری آن کمک شایانی نمود.